Om het verslag een beetje leesbaar te houden is het verslag gesplitst in ‘Het feest’ en ‘De ceremonie’.

Gisteren was het dan zo ver. Het feestelijke gebeuren rondom de collaring. ’s Middags kwamen twee hele goede kennissen al om gezellig te gaan gourmetten. De vele verschillende soorten vlees die daags ervoor voorbereid waren kwam in grote hoeveelheden op tafel. Heerlijk zitten smullen/ kletsen/ lachen. Een gezellig etentje. We waren vrij vroeg begonnen, omdat de andere genodigden vanaf 19u aan konden komen. Na het eten even ‘ombouwen’. De afwas werdt door de meisjes weggewerkt en de Heren begonnen met het uitstallen van het drinken en het glaswerk. Je kunt natuurlijk erg moeilijk doen en iedereen van drinken voorzien, of je kunt er een soort ‘buffet’ van maken. Dat laatste leek me wel een werkbare optie. Ook bij het drinken was het een overdaad van keuze: 8 frisdranken, 3 wijnen en 2 sappen.

Even lekker met zijn 4-en relaxen op de bank. Sandra zou kaia helpen met mooi maken en de plagerijtjes begonnen en daarmee ook zichtbaar de zenuwen van kaia. Gerard & Sandra zouden tijdens de ceremonie ook nog even helpen. Sandra nam kaia mee naar het speelkamertje om haar haar te doen, haar make- up en aan te kleden. Er kwam een onschuldig schattig uitziend jonge dame terug de woonkamer in met vlechten in haar haar en strikken.  Hoewel… Die onschuld verdween door de (zelfgemaakte) rok die ze droeg met een split aan de voor- en achterkant van boven tot onder. In opdracht van Aleron.

De eerste gasten kwamen binnen (overigens ook de enigste die NIET hoefde te bellen om te vragen naar het huisnummer). Het kletsen begon. De koffie begon te vloeien en ook de andere gasten kwamen langzamerhand binnen. Rond 21u zou de ceremonie beginnen. Maar het wachten was nog even op 1 gast, waarvan we wisten dat die iets later zou komen i.v.m. een feestje ergens anders.

21u begon dan toch de ceremonie.

Na de ceremonie ging het feest verder. De spanning bij zowel kaia als Aleron was uit de lucht, maar nog niet helemaal uit onze lichamen. Er werdt gedronken, gekletst, gelachen. En hoewel veel van de gasten elkaar niet kenden was het een gezellig geroezemoes. Rond 23:30 gingen de eerste mensen er vandoor. De laatste, en hierbij is het spreekwoord ‘De eerste zullen de laatste zijn’ van toepassing, rond 00:30u. Een mooie tijd, nu konden kaia en ik nog even van elkaar genieten. Hoewel gesloopt door de voorbereidingen het toch snel richting bed ging.

Maar anders… Nu lag er een gecollarde sub naast me. MIJN gecollarde sub. En nu zul je denken: Maakt dat dan zo’n verschil met andere dagen, toen ze nog niet gecollared was: Ja. De trots, de liefde en de passie voor elkaar zijn op zo’n moment heel tastbaar aanwezig.

Het was een mooie dag. Het is een mooi meisje. Heerlijk gegeten, gesnoept, gedronken, gelachen en gesnotterd. Iedereen die er bij was: Bedankt voor jullie komst en geweldige cadeau’s.

Aleron

!!! Deze post bevat muziek. Voor een juiste weergave raadt ik u aan om Internet Explorer te gebruiken en ActiveX toe te staan! Indien de muziek niet werkt kunt u van de links gebruik maken, er opent dan een nieuw scherm.

Om 21u was het dan zover. De ceremonie begon.

De collar lag de hele dag al klaar op een klein ladekastje. Een kandelaartje met een waxinelichte stond aan elke kant, gedoofd. Over het ladekastje wat mooi groen, daarop het doosje met de collar, mooi tentoongesteld. Rondom rozenblaadjes, witte en roze. Achter de collar lagen 2 rozen klaar. Het was een soort altaartje.

Een ceremonie is enigzins theatraal, dus Gerard startte een theatraal muziekje in: Sonnenaufgang uit de opera “Also sprach Zarathustra” gecomponeerd door Richard Strauss (hier te beluisteren, opent in nieuw scherm).
Sandra stond op en ontstak de beide kaarsjes, nam de twee rozen van het ‘altaartje’ en gaf de witte roos aan kaia en de roze roos aan Aleron. Beiden namen daarna staand plaats op het rode ronde kleedje en Gerard startte het volgende muziekje in: Voor Haar van Frans Halsema uit 1978. (hier te beluisteren, opent in nieuw scherm). snel werdt er geknuffeld en gezoend. En een traan bij beiden weggepinkt. Hieronder treft u de muziek & songtekst aan:

Frans Halsema; Voor Haar

Zij verstaat de kunst van bij me horen
In mijn lichaam heeft ze plaats gemaakt voor twee
In mijn ogen woont ze, in mijn oren
Ze hoort en ziet mijn hele leven met me mee
Soms begint ze in mijn hart te zingen
Waar het nacht wordt heeft ze lichtjes aangedaan
En door haar weet ik dan door te dringen
Tot de onvermoede schat van ons bestaan
Zo alleen maar wil ik verder leven
Schuilend bij elkaar
En als ik oud moet worden, dan alleen met haar

Zij is meer dan deze woorden zeggen
In mijn lichaam heeft ze plaats gemaakt voor twee
Maar wie weet een wonder uit te leggen
En een wonder draag ik met me mee

Een kort praatje door Aleron over de up’s and downs gedurende de twee jaar. En toen kwam dan toch het moment dat kaia in de Ko’lar positie moest gaan zitten om de collar om te krijgen. Ook Aleron was inmiddels zichtbaar aangedaan en met trillende handen was het even priegelen om de collar weer dicht te krijgen. De schroefjes aangedraaid. Dat ging niet, dus liet het maar even zo. Had bedacht dat ik dat in de keuken wel even zou fixen. Hij zat om, dat was wat belangrijk was.

Terwijl Aleron de collar om hing werdt het laatste nummer al ingestart: Abel; Zonder een woord (hier te beluisteren, opent in nieuw scherm). Dit nummer had ik gekozen omdat ik dit heel lang geleden toegestuurt kreeg via de mail door kaia. Spontaan. En de tekst is toepasselijk. De songtekst:

Abel, zonder een woord

sla je hier al af, blijf bij mij
diep in de nacht waar je me zei
dat de liefde lacht zonder vrees
jouw zekerheid geeft me zoveel

en waarom je nu
niet uit mijn hoofd verdwijnen wil
waarom je nu mij bestuurt
je mijn gedachten leiden wil

sta je hier al lang voor het raam
water vervaagt de glans in je naam
nee, we praten niet maar zijn stil
zonder een woord weet jij wat ik wil

waar ben ik nu
ik ben hier nooit voorbij gebracht
wat wil je nu, waar ben je nu
ik heb je nodig
houd me warm

en waarom je nu
niet uit mijn zicht verdwijnen wil
waarom je nu mij bestuurt
je mij verlicht, verleiden wil.

De rozen werden uitgewisseld. Symbolisch voor de onderdanigheid van kaia aan Aleron en voor de sturing en leiding van Aleron aan kaia. Een innige knuffel die besloten werdt met een dikke kus en de woorden: “Ik hou van je”, waarop de aanwezigen begonnen te applaudiseren en de felicitaties rond gingen.

kaia en ik ploften op de bank. En werden enorm verwend met schitterende cadeau’s. Ik fluisterde kaia in haar oor dat de collar nog even dicht moest. Sandra ving het op en dat was even een hilarisch moment. Dus toen gelijk maar even gecorrigeerd. Nu zat hij niet alleen om, maar ook echt dicht.

Maandag rond 14:30 werd er wederom aangebeld door UPS. kaia nam het pakketje aan, afzender Axmar Duitsland. Dit ging niet geheel vlekkeloos. Want we wisten dat rond die tijd de collar bezorgd zou worden dus toen de bel ging rende kaia de trap af, stapte onderaan de trap op haar broek en viel zowat met deur en al tegen de bezorger aan. Die hartelijk moest lachen om het enthousiasme waarmee kaia naar beneden kwam denderen om het pakketje in ontvangst te nemen.
Ze had de instructie meegekregen om het niet open te maken. En aangezien ik nog aan het werk was tot een uur of half 4, mijn collega nog even bij hem thuis af moest leveren en bij mijn werkgever langs voor een praatje en wat papierwerk ophalen… Dus daar ging best wat tijd over heen.

Maar ze heeft het volgehouden! Toen ik eenmaal thuis kwam kreeg ik dan ook gelijk een pakketje in mijn handen geduwd met de mededeling dat hij open gemaakt moest worden. Nou, kleine kaia… Eerst even wat drinken! Omdat ze behoorlijk bleef aandringen eerst de documenten maar eens doorgenomen. Langzaam de bubbeltjes enveloppe opengemaakt.

Een mooi vierkant plat zwart doosje kwam te voorschijn met zilverkleurige opdruk. Heel voorzichtig het deksel opgetild en er onderdoor gegluurd, zeggend: Ja, hij is heel erg mooi. In het vierkante doosje zat ook het envelopje met de 2 sleuteltjes. Eén blijft er in het envelopje achter. Dichtgeniet en in het laatje thuis. Dat als er iets gebeurd kan ze de collar af doen. En met iets gebeuren hebben we het niet over een ruzietje…

kaia werdt stil toen ze de collar zag. In het doosje lag hij te glimmen, met de ring er aan. Die ring is overigens niet 24/7 aan de collar, maar gaat er alleen om naar feestjes/ etentjes en tijdens sessies thuis. Even de instructie over hoe te openen/ sluiten lezen. En even passen. Hij past perfect.

Het mooie van deze collar is, is dat er een kromming inzit. Hierdoor hangt de collar als een collier om haar nek, niet zoals de meeste collars die recht zijn.
Het stukje collar dat je eruit kunt nemen om hem om te doen valt nauwelijks op. Twee hele fijne naadjes, maar aangezien daar toch een mooie bos haar overheen valt… En de 2 slotjes waarmee het  tussenstukje op zijn plaats blijft zitten is al helemaal onzichtbaar. 2 gaatjes van amper een millimeter in doorsnee. Aan de onderkant van de collar (dus op de huid rustend).

Outsiders van de BDSM-scene zullen het niet herkennen als een SM- sieraad. Ja, hij is duidelijk aanwezig. Het is niet dat je er even overheen kijkt. Hij valt ook op door zijn vormgeving. Een 8mm ronde stalen staaf die om je hals gebogen zit heeft dat effect nou eenmaal… Voor mensen die zich WEL in de bdsm- scene begeven is het in 1x duidelijk: Dat is een collar.

Af en toe mag ze hem even om. Proefdragen. Beetje wennen. Want om hem in 1x definitief om je hals te hebben is ook een behoorlijke stap. Kaia kan er goed mee slapen. Woensdag avond is de collar omgegaan. Tijjdens het slapen omgebleven en donderdag terwijl ik moest werken en kaia de stad in om wat dingen te halen is hij ook omgebleven. Dat is ook voor het eerst dat ze hem om had ‘en publique’. Hij is water bestendig. En hij is mooi. Vanwege zijn vormgeving. Vanwege het meisje dat hem draagt. Vanwege zijn betekenis. Vanwege het lange wachten voordat hij er uberhaupt kwam.

Hou van je kleine kaia.

Tijdens de BBQ met Bert en Ton nog een leuk gesprek gevoerd in de tuin over straf-sessies en/ of belonings-sessies.
Ton zei dat hij na een strafsessie een beloningssessie deed. Hmz. Die straf is er niet voor niets geweest. Dus als je dan eindigt met een beloning, wordt de sub uiteindelijk alsnog beloond voor dat ’slechte gedrag’? Mijn inbreng daarin was dat je ook gewoon gerust een beloningssessie kunt doen als de sub het juist goed gedaan heeft. Daarmee vervalt voor mij de noodzaak om na straf te belonen. Want die beloning betekend dan veel meer. Straf blijft straf, beloning blijft beloning.
Waarop de vraag gesteld werdt: Ben je er dan op uit dat je sub straf verdient? NEE. Als de sub (zeker wanneer je net samen in een D/s gestapt bent) een ‘fout’ maakt in de ogen van de D, dan zou ik haar een waarschuwing geven. Geen straf, de D wil dat de sub zich aan bepaalde regels houdt, dingen op een bepaalde manier doet. Dan moet hij er dus ook voor zorgen dat ze de benodigde kennis en informatie daarvoor heeft. Doet ze het daarna weer fout, dan zou een (lichte corrigerende) maatregel wellicht op zijn plaats zijn. Blijft de sub het verpesten dan kan je toch wel redelijk vermoeden dat er enig opzet vanuit de sub bij komt kijken en is een stevige straf gerechtvaardigd.
Is er een verband tussen straf en beloning? Nee. 3x straf betekend niet 3x beloning.  Straf is straf en dient toegepast te worden om te corrigeren. Niet gelijk de 1e keer. Moet een beloning, net als een straf, ‘verdient’ worden? Ja. Natuurlijk, een beloning kan ook een x spontaan gebeuren. Maar als je erachter bent wat voor je sub een beloning is, en dat ook toepast, dan kun je dat heel goed gebruiken om een dynamiek binnen de D/s te creeëren.

kaia deed tijdens de BBQ haar best. Ze was lief. Zat bij me op de grond tijdens het praatje. Kon zich lekker laten gaan. Ik prikkelde haar gevoel subtiel. Even ‘het’ plekje strelen met mijn vingertop. Een korte massage op de schouders. Even met mijn hand over haar bol. Of even een kort, zacht rukje aan haar haar. Ze liep lekker te kletsen, stonden regelmatig van elkaar af maar toch. We waren samen. Ondanks ‘de afstand’ even een blik naar elkaar, een glimlach, een knipoog. Natuurlijk, soms waren we even niet in elkaars gezichtsveld. Dat hoeft ook niet. Later komt die kus wel weer. Of de blik.
Ik had kaia laten weten dat als ze lief was ze op het spankingbankje mocht om een caning te krijgen. Aan het eind van de avond kwam het er van. Er waren nog 5 mensen, die zaten lekker op de bank. Binnen no-time gingen kaia en ik in elkaar op. Niet meer bewust van de toeschouwers. Focussen op elkaar. Redelijk rustig opbouwend. Een streling tussendoor. Een kus op d’r bil. Haar hoofd naar beneden sturend. Zij mijn hand een x kussen. Nog even met de suede flogger en daarna nog even kort met de cane.
kaia was weg. En het had nog veel verder gekund. Maar dit was even niet de tijd en plaats. Toen ik de flogger ging pakken, vertelde louisa dat ze zo zouden gaan. En vondt het wel leuk om nog even met zijn allen wat te drinken. Zodat kaia ook nog even beetje terug kon komen. We kregen het compliment dat de caning mooi was om te zien. Het voelde ook mooi. Niet tot het uiterste. Maar het was goed.  En een compliment krijgen is altijd leuk!

Zaterdag de 4e juli. Een extra evenement in onze toch al drukke juli- maand. Een BBQ. Thuis bij mensen in de buurt van Alphen a/d Rijn. Toegegeven, de locatie leent zich er prima voor! En aangezien ik wel van lekker eten hou en het absoluut niet vervelend vindt om me ‘onder gelijkgestemde individuen’ te bevinden…

De eerste indruk was dat de aanwezigen toch wel wat ouder waren dan kaia en mij. Dat kwam later goed, toen er ook wat jonger ‘publiek’ binnen stroomde. Toegegeven, het waren nog steeds geen tieners… Maar er was al heel wat meer aansluiting! Een paar mensen die binnen kwamen waren ook gelijk… binnen. Een uitstraling om jaloers op te zijn en waar je gerust met je volle gewicht tegen aan kon leunen. Erg mooi om te zien, bij zowel de heren als de dames.

Het formelere gedeelte diende zich aan in de woonkamer op de 1e verdieping. Een praatje over 24/7 en de gevaren van ‘elkaar te goed leren kennen’. Eigenlijk had ik daar nooit bij stil gestaan. Want wanneer ken je iemand ‘te goed’? Wanneer komt het moment dat het spanningsveld verdwijnt? En nog veel belangrijker: Waarom zou je die kennis die je van elkaar hebt niet gebruiken om 2, of 3, stappen vooruit te denken en zo de sub in het spel voor te blijven? In mijn optiek kun je dat juist omzetten naar iets positiefs, kun je de interactie tussen elkaar vergroten.
Wel onstond er een leuke discussie tussen een slavin en andere aanwezigen. De slavin zegt dat haar gevoel NOOIT weg is. Niet in de supermarkt, niet tijdens het werk. Het gevoel is er altijd. Terwijl het stel dat een praatje hield over 24/7 vertelde dat tijdens het werk het even ‘rustte’. Het gevoel was er wel, maar het werdt even niet aangesproken. Ook vanwege kinderen en andere dagelijkse beslommeringen van het leven. En zo blijkt maar weer, dat IEDEREEN dingen op zijn/ haar eigen manier beleeft.

Daarna verspreidde het publiek zich over tuin, tuinkamer, woonkamer en speelkamer. Echt veel mensen waren er niet (hooguit 26) dus het voelde al snel ‘ruimtelijk’. De zon had zijn best gedaan om het huis op te warmen. Dat maakte het iets minder prettig, maar goed: Dat element heeft een organisator nou eenmaal niet in de hand.

Na de BBQ werdt er een bondage- workshop gegeven. Erg mooi om te zien en eigenlijk… Best simpel. Natuurlijk, het was geen volledig harnas of een complete suspension. Maar toch, in het half uurtje hing de sub toch mooi voorover geleund aan 2 punten, armpjes vooruit. De warmte in de speelkamer was ondanks de airco toch iets te veel van het goede en een pauze werdt ingelast. Een vervolg is er echter niet meer van gekomen omdat men gewoon lekker aan het kletsen geslagen was.

Kortom: Een erg gezellige bijeenkomst met een gemengd publiek. Van jong tot oud, van hetero-stellen tot lesbisch en homo. Van Dominanten tot subjes en slavinnen. Van ‘lifestylers’, 24-zeveners tot players. De catering was TIP TOP in orde. 4 verschillende soorten vlees, 2 salades, verse komkommer en tomaat en een heerlijke fruitsalade. Ook qua drank was het prima. De organisator was een echte host. Een goed gesprek, een grap, een lach en hier en daar leuke, maar vooral ook leerzame, discussies. Informatie-uitwisseling en gemengd publiek. Wat mij betreft: OP NAAR DE VOLGENDE! En een dikke pluim voor de organisatie en hosts!

Gisteren een e-mail ontvangen met track- & trace gegevens van een pakketje. In de mail stond dat de afzender de leverancier van de collar is. De hartslag versnelt. Hij is onderweg!

Vandaag naar het werk. In mijn achterhoofd de vraag of het pakketje vandaag al aan zou komen. Maar vanuit Duitsland… Daar zal toch zeker wel 1 of 2 dagen extra overheen gaan?! kaia ging nog even naar de Haagse Mart. Zij liever dan ik. Toen ik thuis kwam stormde kaia op me af en vertelde dat er iets vreselijks was gebeurd. Mijn eerste gedacht was: Mwah, zal wel meevallen, anders had je al wel gebeld… UPS had getracht het pakketje te bezorgen op het moment dat ze over de markt liep (overigens met een doelbewuste opdracht). Maandag zou het opnieuw geprobeert worden.

Nou is kaia best wel enigzins nieuwsgierig van aard. Ok, ERG nieuwsgierig en ze ‘zeurt’ dan ook al vanaf het begin of ze het pakketje open mag maken zodra het binnen komt. NEE DUS. Zondagavond begon het weer: De collar zal morgen aankomen en ze wil hem graag zien, in haar handen houden. NEE KAIA. Ik maak het pakketje open. En als je blijft zeuren, maak ik het pakketje open in de badkamer, met de deur op slot en kom ik daarna naar je toe, met dicht pakketje om je even te vertellen hoe mooi hij is. Hoe zwaar hij aanvoelt en hoe hij glimt… En dus duurt het alleen maar langer voordat ze hem zelf te zien krijgt.

Dat schijnt te werken. We wachten af.

Cane’s zijn er in veel verschillende soorten, maten en materialen: Bamboe, Rotan, Kooboo, fiber en ‘graphite’. Met de laatste 2 soorten heb ik geen ervaring. Hoewel ze er wel uitnodigend uitzien…

Bamboe en rotan: Zwiepen behoorlijk. Nadeel is dat ze hol zijn waardoor ze makkelijk breken. Als ze breken doen ze dat vezelachtig/ splinterig. De cane is dan niet meer bruikbaar omdat je anders behoorlijke vleeswonden zou achterlaten. Ook qua sturing zijn ze niet echt precies. Een kleine afwijking van de hand resulteert in een enorme misser, met alle gevolgen van dien. Natuurlijk: Oefening baart kunst, maar echt onder controle krijgen is erg lastig.
De kans op breken wordt groter naarmate ze uitdrogen. Hang ze daarom regelmatig in een vochtige ruimte, zoals de badkamer. Niet direct onder stromend water houden, dat heeft weinig tot geen effect en is kostbaarder dan ze gewoon aan de douche-wand hangen en een x een douche nemen!  Even insmeren met een paar druppels lijnzaad-olie doet ook wonderen!

Kooboo: Ook dat is een bamboe-soort. Echter: Massief. Toch zijn ze nog steeds lekker flexibel. Het grote voordeel van kooboo is dat je ze makkelijker kan sturen. Ook hier is dat natuurlijk afhankelijk van de dikte. 6mm dik zal meer de neiging hebben om ‘uit te breken’ dan een 10mm dikke cane.
Qua onderhoud geldt ook hier: Ze kunnen uitdrogen met kans op breken. Hoewel dat veel minder snel zal gebeuren dan bij bamboe-/ of rotan- cane’s. Hang de kooboo’s dus ook regelmatig aan het douchewandje/ gordijn om het stoom tijdens het douchen zijn weldadige werk te laten doen. Ook kooboo kun je goed behandelen met een paar druppels lijnzaad-olie.

Bovenstaande cane’s zijn gemaakt van natuurlijke materialen. Dat betekend dus dat je er wat onderhoud aan moet plegen af en toe. Zoals het voorkomen van uitdrogen. Er zijn meer dingen waar je op moet letten als je een dergelijke cane gebruikt: 1. Ze zijn NOOIT helemaal recht. Je kunt ze wel een beetje buigen, maar tijdens het slaan zullen ze toch weer verbuigen; 2. Er zitten knoesten op. Een perfect gelijkmatige dikte zul je nauwelijks tegenkomen. Wel als ze bewerkt zijn, maar dat is veel werk.  3. Zorg voor een afgerond topje. Wanneer de cane dan om je sub heen slaat, steekt het uiteinde niet in het vlees. Omdat de cane terug wil veren, zou dat een vleeswond op kunnen leveren. Afronden kun je doen met een stanley-mesje. 4. Maak de cane’s niet te lang! Te lange cane’s slaan om de sub heen, zijn moeilijk onder controle te houden en kunnen back-firen. Zeker als je hem halverwege vast houdt en flink uithaalt zal het achterste uiteinden tegen je eigen arm aan zwiepen. Tenzij je een masochistische Dominant bent lijkt me dit niet echt de bedoeling.

Ten slotte: Iets over het slaan. Veel mensen zijn geneigd om vanuit de pols te slaan. Korte, snel achter elkaar volgende wat zachtere tikjes kun je prima zo doen. Hoewel het enige oefening vergt om de cane op de juiste plek te laten landen. Ga je wat langere halen maken, dan is het raadzaam om dit te doen vanuit de arm. Dit is preciezer (hoewel het natuurlijk niet in 1x goed gaat). Ook kun je vanuit de arm slaand wat beter doseren.

Zoals met al de BDSM- attributen geldt ook voor de cane’s dat een ieder een methode/ manier heeft die voor hem/ haar prettig is. Bovenstaande manier werkt voor ons goed. Terwijl het voor anderen misschien helemaal niets is. Een ‘absolute waarheid’ is daarom ook niet te prediken. Mocht je zelf een andere manier prettig vinden om cane’s te gebruiken voel je vrij om dit in een comment te posten!

Ik ga hier ook maar eens een categorie aanmaken over ‘materiaal’. De spulletjes die wij hebben/ gebruiken maar ook de Doe-Het-Zelf projecten.

Mijn kennis is natuurlijk ook maar beperkt. Er zijn bdsm-toys die we niet hebben, dus waar ik geen objectief stukje over kan schrijven. Of creatieve DHZ- uitspattingen waar ik nog nooit op gekomen zou zijn… Bijdragen wel graag met een foto, zodat het voor andere lezers ook begrijpbaar is men een beeld heeft erbij.

Vandaag zag ik opeens een vergelijking. Een vergelijking tussen mijn werk en de D/s met kaia.

Regelmatig sta ik te werken op een kruising van 2, of meer, wegen. Verkeerslichten functioneren, waardoor de noodzaak van mijn aanwijzingen eigenlijk helemaal niet relevant is. Het regelt zichzelf en als ik me er mee ga bemoeien, raken mensen verward.
Totdat de noodzaak wel getriggered word: Een gierende motor: Even rustig aan maat! Vanaf de zijkant. Passief. Maar wel laten weten dat je er bent, je aandacht niet verslapt is en dat je de baas bent en blijft op de kruising. Soms word je getriggered en moet je je passieve rol omruilen voor een actieve. Flink op de signaal-fluit blazen, kruising opstappen en regelen. Niet schromen, niet vrezen: DOEN. Bijvoorbeeld omdat er een voorrangs-voertuig aan komt stuiven. Even het verkeer op weg helpen en weer terug naar de passiviteit.

Zo gaat het eigenlijk ook steeds meer in onze D/s. Passiviteit heerst op momenten. Dan zijn we de 2 tortelduifjes. Een man en zijn meisje, oneindig gek op elkaar. Het stelletje dat samen woont. Totdat… De actieve rol geprikkeld wordt: kaia gaat bedelen om aandacht, nee… om gecorrigeerd te worden. Dan wil ze voelen. Vaak ga ik daar niet op in. Niet omdat ik dat niet wil, mijn gevoel kookt op die momenten. Maar ga haar niet die controle geven. IK heb de controle. Of… Ik WIL de controle. Soms ga ik er ook wel op in. Een simpele opmerking als: Ga je lekker? Ben je weer bezig? Natuurlijk, ze ontkent. Mooi, want als je ontkent hoef ik niets te doen verder… Dit spelletje snapt ze waarschijnlijk donders goed maar houd zich van de domme. De schat. Alsof het er niet duimendik bovenop ligt.
Soms als kaia haar sirene’s aanzet ga ik het wel regelen. De rest wordt stil gelegd. Totdat ze weer rustig is en de sirene’s verstommen. Soms duurt het een poosje. Soms gaat het vrij snel. Wellicht geniet ik er wel van… Een mooi jong meisje dat schreeuwt om mijn aandacht.

Soms is het moeilijk om er op in te gaan. De 19e juni waren we op een Next- meeting. kaia had al verschillende malen gevraagd of we gingen spelen. Ik wist het niet. Het was zowieso een drukke week wat werk betreft. Diezelfde dag nog flink ‘aanwezig’ geweest. Niet al te actief, en dat is slopend. Emotionele vermoeidheid wint het van de lichamelijke energie om een rondje door het park te rennen. De nieuwe kooboo-canes meegenomen, ‘just to be sure’. En het gebeurde toch. Heerlijk moment.

Soms wordt mijn gevoel gewoon geactiveerd. Door niets. Door niemand. Klik: AAN. En dat gebeurd steeds vaker. Voelt dat goed? JA. Brengt dat geruststelling met zich mee? NEE. Godver. Maar de vergelijking met het werk op de kruising is er… Van passiviteit naar activiteit. En aan gezien ik mijn werk daar leuk vindt, trek ik graag ook die vergelijking door!

Eindelijk… Eindelijk is het dan bijna zover!

Na een D/s van 2 jaar en 1 jaar samen te wonen is het dan bijna zo ver. De collar is besteld!

Een ergonomisch vormgegeven collar van 8mm rond edelstaal met een pearl-finish. Voorzien van een ring en een slot. De reserve sleutel gaat in een verzegelde enveloppe op een veilige plaats, zodat in geval van nood de collar af kan.

Er volgt nog veel meer omtrent dit topic, maar dat is nog geheim voor kaia… Meer info volgt zeker nog omtrent dit onderwerp! Blijf lezen… Om jullie vast een idee te geven hoe de collar er uit ziet (kaia heeft een stem hierin gehad, uiteraard, zij moet er immers 24/7 mee gaan lopen) 2 foto’s toegevoegd.

Talena collar

Collar ring